Sparen en opnemen

Sparen

Werknemers mogen jaarlijks maximaal 12% van hun jaarsalaris inzetten in de levensloopregeling. Voor werknemers die op 1 januari 2005 minimaal 50 jaar oud waren, maar nog geen 55, geldt een overgangsregeling: zij mogen meer sparen dan 12% per jaar. Voor alle werknemers geldt dat zij niet meer mogen sparen indien het spaarsaldo minimaal 210% van het jaarsalaris is. Het spaartegoed mag dan nog wel groeien door bijvoorbeeld spaarrente of beleggingsrendement.

De levensloopregeling kan onder andere uitgevoerd worden door banken, verzekeraars en dochters van pensioenfondsen. De meeste van deze instellingen bieden verschillende varianten aan: spaarrekeningen, beleggingsrekeningen (veelal met een keuze uit verschillende risicoprofielen) en/of een verzekeringsvariant. Bij de beleggingsvariant bestaat het risico voor de deelnemer dat door tegenvallende beleggingsresultaten op enig moment het levenslooptegoed lager is dan het gestorte bedrag.

In 2006 hebben werknemers in Nederland 944 miljoen euro gespaard via de levensloopregeling. Er zijn in dat jaar 220.000 rekeningen geopend of verzekeringen afgesloten voor de levensloopregeling. Per rekening is gemiddeld 4300 euro gespaard.


Opnemen

De levensloopregeling is een spaarregeling, dat wil zeggen dat de werknemer recht heeft om te sparen, maar niet om verlof op te nemen. In een aantal gevallen is een wettelijk recht op onbetaald verlof geregeld, zoals ouderschapsverlof en zorgverlof. In gevallen waarin geen wettelijk recht bestaat, moeten werknemer en werkgever (individueel of bij cao) afspraken maken over het opnemen van verlof. Wel kan de werknemer vervolgens zelf bepalen hoeveel hij opneemt uit het levenslooptegoed; hij kan er bijvoorbeeld voor kiezen om een uitkering te krijgen ter hoogte van 70% van zijn salaris, maar elk ander percentage is mogelijk. De uitkering mag echter niet hoger zijn dan het laatstverdiende salaris voorafgaand aan het verlof.

Als een werknemer het tegoed tijdens onbetaald verlof opneemt, wordt de gewenste uitkering periodiek door de levensloopinstelling overgemaakt aan de werkgever, die na inhouding van de verschuldigde belasting het geld overmaakt naar de werknemer.